توردوچرخه سواری میلاد 2 نور-cycling tour

علی سعیدلو در گفت‌و‌گو با ایسنا:
باید شرایط برای حضور تیم‌های خوب خارجی در تورهای داخلی فراهم شود
زیرساخت‌های ورزش استان مرکزی را عالی دیدم

      رییس سازمان تربیت‌بدنی گفت: باید شرایط برای حضور تیم‌های خوب خارجی در تورهای دوچرخه‌سواری داخلی فراهم شود.

علی سعیدلو در گفت‌و‌گوی اختصاصی با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – منطقه مرکزی، در خصوص افزایش جوایز تورهای دوچرخه‌سواری داخلی افزود: در این رابطه فکر نمی‌کنم مشکل خاصی وجود داشته باشد؛ بخشی از این افزایش جایزه را سازمان تامین می‌کند و بخش دیگر باید از طریق جذب اسپانسرهای مالی تامین شود.

معاون رییس جمهور ادامه داد: افزایش جوایز تورهای داخلی به خودی خود برای تیم‌های خوب خارجی برای حضور در تورهای کشورمان ایجاد انگیزه می‌کند که باید در این راستابرنامه‌ریزی‌های لازم انجام شود.

سعیدلو در خصوص سفر یک روزه خود به استان مرکزی اظهار کرد: در این سفر زیرساخت‌های ورزش استان مرکزی را عالی دیدم؛ در این سفر 8 پروژه در شهرهای مختلف این استان افتتاح شد و در دور سوم سفر هیات دولت به استان هم شاهد برنامه‌های خوبی در خصوص ورزش خواهیم بود.

رییس سازمان تربیت بدنی در پایان در خصوص حمایت از ورزش نیروهای مسلح به خبرنگار ایسنا گفت: نیروهای مسلح از ظرفیت بسیار خوبی در ورزش برخوردار هستند و سازمان هم اهمیت زیادی برای این موضوع قائل است؛ ما در جلسات مختلف از نمایندگان نیروهای مسلح دعوت کرده و در تمام شوراهای نظارتی، راهبردی و فکری از پتانسیل نیروهای مسلح استفاده می‌کنیم.

سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری گرجستان گفت: دوازدهمین دوره تور بین‌المللی میلاد دو نور از نظر کمی و کیفی در سطح خوبی برگزار شد.

«خوئیکا بارباکادزده» در پایان این دوره از مسابقات در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – منطقه مرکزی، افزود: ما با تیم اصلی خود در مسابقات تور میلاد دو نور شرکت کرده بودیم و حضور در این پیکارها محک خوبی برای رکاب‌زنان گرجستانی بود.

وی با اظهار رضایت از عملکرد شاگردانش در این مسابقات افزود: علی‌رغم آماده نبودن برخی از دوچرخه‌سواران گرجستانی، در مجموع نتایج بدی در تور اراک کسب نکردیم و به هدفی که دنبال می‌کردیم، دست یافتیم.

سرمربی تیم ملی دوچرخه‌سواری گرجستان در پایان با تمجید از دوچرخه‌سواران ایرانی تصریح کرد: حضور در تورهای ایرانی و رقابت با جمعی از بهترین رکاب‌‌زنان آسیا که از ایران هستند، میدان خوبی برای رکاب‌زنان کشور ما محسوب می‌شود.

«پیتر کان» مدیر تیم‌ملی امید اسلواکی هم در پایان این دوره از مسابقات در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی ایسنا از عوامل برگزاری مسابقات تقدیر کرد.

وی با بیان اینکه تیم اسلواکی با تلفیقی از ملی‌پوشان جوانان و امید این کشور در تور میلاد دو نور شرکت کرده است، افزود: حضور در تورهای اینچنینی باعث خواهد شد جوانان ما به پختگی لازم و تجربه کافی دست پیدا کنند و به طور کل حضور در تور اراک فرصت خوبی برای رکاب‌زنان جوان ما بود.

مدیر تیم‌ملی امید اسلواکی با بیان اینکه سطح تور میلاد دو نور را متوسط دیدم، اظهار کرد: در چند سال اخیر دوچرخه‌سواری اسلواکی روندی رو به پیشرفت را طی کرده است.

وی با اشاره به حضور چند تن از رکاب‌زنان این کشور در تورهای معتبر توردوفرانس و جیرود ایتالیا، گفت: شاید در دوچرخه‌سواری اروپا هنوز حرف زیادی برای گفتن نداشته باشیم اما، تلاش می‌کنیم روز به روز به سطح بالاتری برسیم.

«علی حمید» سرمربی تیم‌ملی دوچرخه‌سواری عراق هم در پایان این دوره از مسابقات در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی ایسنا از حضور نفرات اصلی این کشور در این پیکارها خبر داد.

وی با اشاره به سطح خوب تور میلاد دونور، از نحوه برگزاری مسابقات اظهار رضایت کرد و گفت: البته مسوولان برگزاری کننده تور باید به دنبال دعوت از تیم‌های بیشتر خارجی برای حضور در تور باشند تا سطح تور از این هم بالاتر برود.

سرمربی تیم‌ملی دوچرخه‌سواری عراق هدف تیمش را حضور در بازی‌های آسیایی گوانگ‌جو چین عنوان کرد و گفت: حضور در تورهای کشور ایران که جمعی از بهترین‌های دوچرخه‌سواری آسیا را در اختیار دارد، از هر نظر به سود تیم‌‌های آسیایی خواهد بود تا سطح خود را ارتقاء دهند.

«محمد خدر» سرمربی تیم‌ملی دوچرخه‌سواری سوریه هم با بیان اینکه تور میلاد دونور در سطح خوبی برگزار شد، افزود: به نظر من اگر مراحل تور به صورت شهر به شهر و خارج از اراک برگزار می‌شد و در پایان مراحل تیم‌ها به شهر اراک باز نمی‌گشتند، شاهد رقابت‌های بهتری بودیم.

وی با بیان اینکه تیم سوریه با نفرات اصلی خود به ایران آمده است، به خبرنگار ایسنا گفت: پس از الجزایر ما حرف اول را در رشته دوچرخه‌سواری در بین کشورهای عربی می‌زنیم.

سرمربی تیم‌ملی دوچرخه‌سواری سوریه با بیان اینکه برای رسیدن به سطح اول دوچرخه‌سواری آسیا باید تلاش زیادی انجام دهیم، از جایگاه برتر ایران در این قاره خبر داد و گفت: استفاده از تجربیات دوچرخه‌سواران ایران و حضور در تورهای این کشور فرصتی برای پیشرفت دوچرخه‌سواران ما خواهد بود.

گفتنی است، در پایان 5 مرحله دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور، رامین مهربانی از تیم مرکزی الف با زمان 12 ساعت و 43 دقیقه و 32 ثانیه بر سکوی قهرمانی ایستاد، فرشاد صالحیان از تیم زنجان با 30 ثانیه اختلاف دوم شد و آروین گودرزی از لرستان با 12 ساعت و 44 دقیقه و 11 ثانیه بر سکوی سوم رده‌بندی انفرادی ایستاد.

در بخش تیمی هم مرکزی الف با 38 ساعت و 12 دقیقه و 46 ثانیه اول شد، آذربایجان شرقی با 56 ثانیه اختلاف نایب قهرمان شد و تیم همدان با 38 ساعت و 20 دقیقه و 14 ثانیه رتبه سوم را به خود اختصاص داد.

دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور استان مركزي با حضور 75 دوچرخه‌سوار در قالب ‌10 تيم داخلي و ‌4 تيم خارجي از کشورهای اسلواکی، گرجستان، سوریه و عراق به مسافت ‌٥٣٣ كيلومتر و در پنج مرحله در شهرهاي مختلف استان مركزي برگزار شد.

مراسم اختتاميه دوازدهمین دوره تور دوچرخه سواري ميلاد دونور استان مركزي در بيت قديمي امام راحل در شهرستان خمين برگزار شد .

به گزارش خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) – منطقه مركزي، اين مراسم با حضور سرپرست فدراسيون دوچرخه‌سواري، مديركل تربيت بدني استان مركزي، نماينده فدراسيون جهاني دوچرخه سواري (UCI)، جمعی از مسوولان محلي و ورزشكاران شركت كننده برگزار شد.

در اين مراسم از تيم‌ها و نفرات برتر دوازدهمین دوره تور بين المللي دوچرخه سواري ميلاد دو نور با اهداء جوایز و کاپ قهرمانی تجلیل شد.

سرپرست فدراسيون دوچرخه سواري در اين مراسم در سخناني اظهار كرد: برگزاري دوازدهمین دوره متوالي تور ميلاد دو نور در استان مركزي بيانگر اين واقعيت است كه ورزش دوچرخه‌سواري روز به روز مدارج ترقي را طي کرده و هم اكنون از جايگاه ارزنده‌اي در جامعه برخوردار است.

علی زنگی‌آبادی در ادامه بر ارتقای کمی و کیفی تورهای داخلی تاکید کرد و گفت: امیدواریم در سال‌های آینده با یک برنامه‌ریزی مناسب شاهد برگزاری تورهای داخلی با کیفیت بالاتری باشیم و باید در این راستا انگیزه را برای تیم‌های خارجی برای حضور در تورهای کشورمان فراهم کرد.

به گزارش ایسنا، در ابتداي اين مراسم مدير كل تربيت بدني استان مركزي با ارائه گزارشي از برگزاري دوازدهمین دوره تور بين المللي دورچه‌سواري ميلاد دو نور استان مركزي، از كليه كساني كه در برگزاري اين تور اداره تربيت بدني را ياري كرده‌اند، تقدير و تشكر كرد.

رستمی فرماندار خمین هم در این مراسم با تقدیر از عوامل برگزار کننده تور میلاد دونور، بر توجه هر چه بیشتر به مقوله ورزش و توسعه آن در جامعه تاکید کرد.

گفتنی است، در پایان 5 مرحله دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور، رامین مهربانی از تیم مرکزی الف با زمان 12 ساعت و 43 دقیقه و 32 ثانیه بر سکوی قهرمانی ایستاد، فرشاد صالحیان از تیم زنجان با 30 ثانیه اختلاف دوم شد و آروین گودرزی از لرستان با 12 ساعت و 44 دقیقه و 11 ثانیه بر سکوی سوم رده‌بندی انفرادی ایستاد.

در بخش تیمی هم مرکزی الف با 38 ساعت و 12 دقیقه و 46 ثانیه اول شد، آذربایجان شرقی با 56 ثانیه اختلاف نایب قهرمان شد و تیم همدان با 38 ساعت و 20 دقیقه و 14 ثانیه رتبه سوم را به خود اختصاص داد.

دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور استان مركزي با حضور 75 دوچرخه‌سوار در قالب ‌10 تيم داخلي و ‌4 تيم خارجي از کشورهای اسلواکی، گرجستان، سوریه و عراق به مسافت ‌٥٣٣ كيلومتر و در پنج مرحله در شهرهاي مختلف استان مركزي برگزار شد.

رامین مهربانی از تیم مرکزی الفقهرمان دوازدهمین دوره‌ي تور بين‌المللي ميلاد دو نور استان مركزي شد.

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) - منطقه‌ي مركزي، در پایان 5 مرحله این دوره از پیکارها، رامین مهربانی از تیم مرکزی الف با زمان 12 ساعت و 43 دقیقه و 32 ثانیه بر سکوی قهرمانی ایستاد، فرشاد صالحیان از تیم زنجان با 30 ثانیه اختلاف دوم شد و آروین گودرزی از لرستان با 12 ساعت و 44 دقیقه و 11 ثانیه بر سکوی رده‌بندی انفرادی ایستاد.

در رده‌بندی کوهستان این مسابقات فرشاد صالحیان از زنجان با 22 امتیاز سلطان کوهستان لقب گرفت، حمید شیری از آذربایجان شرقی با 15 امتیاز دوم شد و رتبه سوم به میثم رضایی از قزوین با 8 امتیاز رسید.

در رده‌بندی امتیازی این پیکارها هم علی ترابی از لرستان با 14 امتیاز، میثم آملی از زنجان با 11 و سیروس هاشم‌زاده از همدان با 6 امتیاز به ترتیب رتبه‌های اول تا سوم را به خود اختصاص دادند.

در بخش تیمی هم مرکزی الف با 38 ساعت و 12 دقیقه و 46 ثانیه اول شد، آذربایجان شرقی با 56 ثانیه اختلاف نایب قهرمان شد و تیم همدان با 38 ساعت و 20 دقیقه و 14 ثانیه رتبه سوم را به خود اختصاص داد.

گفتنی است، در مرحله‌ي پنجم و پاياني يازدهمين دوره‌ي تور بين‌المللي ميلاد دو نور استان مركزي كه به مسافت 114 كيلومتر در مسير شهرهاي اراك - خمين به صورت استقامت جاده برگزار شد، مهدی علمایی از کرج با زمان دو ساعت و 50 دقيقه و 17 ثانيه عنوان نخست را از آن خود كرد و آروین گودرزی از لرستان و حمید شیری از آذربایجان شرقی به ترتیب دوم و سوم شدند.

دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور استان مركزي با حضور 75 دوچرخه‌سوار در قالب ‌10 تيم داخلي و ‌4 تيم خارجي از کشورهای اسلواکی، گرجستان، سوریه و عراق به مسافت ‌٥٣٣ كيلومتر و در پنج مرحله در شهرهاي مختلف استان مركزي برگزار شد.

قهرمان دوازدهمین دوره تور بین‌المللی میلاد دونور گفت: با آمادگی بالایی در این پیکارها شرکت کرده بودم اما، واقعیت این است که انتظار قهرمانی در این تور را نداشتم.

رامین مهربانی در گفت‌و‌گو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – منطقه مرکزی، افزود: درست است که چند از نفرات خوب کشورمان همچون حسین عسگری، مهدی سهرابی و قادر میزبانی در تور میلاد دونور حضور نداشتند اما، رقابت سختی بین شرکت‌کنندگان برای قهرمانی وجود داشت که خوشبختانه هم در بخش انفرادی و هم در بخش تیمی به همراه استان مرکزی موفق به قهرمانی در تور شدم.

مهربانی ادامه داد: فدراسيون دوچرخه‌سواري و مسوولان برگزار كننده تورها بايد با فراهم كردن شرايط خوب و دعوت از تيم‌هاي مطرح خارجي، كلاس تورها را بالا ببرند.

وی با بیان اینکه بهتر بود تور میلاد دو نور به صورت باشگاهی برگزار می‌شد، بیان کرد: کمتر شاهد برگزاری تورهای مهم حتی در آسیا به صورت استانی و داخلی هستیم و مسوولان برگزارکننده تور میلاد دو نور هم باید به فکر باشگاهی برگزار کردن این تور باشند تا شاهد حضور تیم‌های سطح بالاتری در این تور باشیم.

مهربانی خواستار توجه بیشتر به رده‌های سنی پایه این رشته شد و به خبرنگار ایسنا گفت: هم اکنون نفرات اصلی تیم ملی دوران پایانی ورزش خود را سپری می کنند و برای حفظ جایگاه‌های ارزشمند خود در آسیا قطعا باید به پشتوانه‌ها بهای بیشتری داده شود؛ همچنین برگزاری مسابقات و تورهای مختلف و تشکیل باشگاه‌های حرفه‌ای دوچرخه‌سواری، موفقیت‌های رکابزنان ایرانی را تداوم می‌بخشد.

قهرمان دوازدهمین دوره تور بین‌المللی میلاد دونور استان مرکزی در مورد سطح دوازدهمین دوره تور میلاد دونور اظهار کرد: به اعتقاد من تور میلاد دونور امسال می‌توانست بهتر از این هم برگزار شود البته، این مسئله دلیل بر آن نیست که بگوییم سطح این تور پایین بود چرا که ایران در بخش جاده در آسیا حرف اول را می‌زند و در تورهای داخلی هم بهترین‌های ایران رکاب می‌زنند.

مهربانی در پایان هدف خود را حضور در بازی‌های گوانگ‌جو در ترکیب تیم‌ملی کشورمان عنوان کرد.

دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور در مسافت 530 کیلومتر و در 5 مرحله از 16 تا 20 تیرماه برگزار می‌شود که مرحله نخست تور به صورت کریتریوم در شهر اراک، مرحله دوم در مسیر شهرهای اراک-شازند-آستانه، مرحله سوم به صورت کریتریوم در شهر مهاجران، مرحله چهارم در مسیر شهرهای اراک-آشتیان-فرمهین و مرحله پایانی تور در مسیر اراک-محلات و خمین برگزار خواهد شد

مراحل دوازدهمین دوره تور بين‌المللي ميلاد دو نور

 مرحله اول وافتتاحیه مسابقات   چهارشنبه 16/4/89  اراک خیابان امام حسین ( 46.8کیلومتر)

استارت : ساعت 18 خیابان امام حسین (هپکو)       *****       اهداء جوائز : ساعت  30/19

مرحله دوم  مسابقات   پنجشنبه 17/4/89  اراک .آستانه  ( 114کیلومتر)

استارت : ساعت 8صبح مجموعه ورزشی شهدای 5 مرداد اراک     *****       اهداء جوائز : ساعت  30/11 امامزاده آستانه

مرحله سوم   مسابقات  جمعه  18/4/89  شهر مهاجران   ( 123.5کیلومتر)

استارت : ساعت 30/8 صبح شهر مهاجران    *****      اهداء جوائز : ساعت  30/11 شهر مهاجران

مرحله چهارم   مسابقات  شنبه  19 /4/89  اراک .فرمهین   ( 131کیلومتر)

استارت : ساعت 8صبح مجموعه ورزشی شهدای 5 مرداد اراک     *****      اهداء جوائز : ساعت  30/11 شهرداری فرمهین  

مرحله پنجم مسابقات   یکشنبه 20/4/89  اراک .خمین   ( 114کیلومتر)

استارت : ساعت 8صبح مجموعه ورزشی شهدای 5 مرداد اراک      *****        اهداء جوائز : ساعت  30/11 خمین

مراسم اختتامیه یکشنبه 20/4/89  خمین بیت امام خمینی (ره)

ساعت شروع : 17  

پیام علی‌اکبر شعبانی‌فرد استاندار مرکزی

به دوازدهمین دوره تور بين المللي دوچرخه سواري ميلاد دو نور استان مركزي

استاندار مرکزی گفت: تور میلاد دونور زمینه معرفی مفاخر غنی فرهنگی استان به جهانیان را فراهم ساخته است.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) – منطقه مرکزی، علی‌اکبر شعبانی‌فرد در پیامی به دوازدهمین دوره تور بين المللي دوچرخه سواري ميلاد دو نور استان مركزي، با بیان اینکه امروزه ورزش به‌عنوان یک مولفه اجتماعی مهم در عرصه‌های مختلف جایگاه ویژه‌ای را به خود اختصاص داده است، افزود: این امر از جهات مختلف از جمله توسعه و تحکیم روابط با دیگر کشورهای و افزایش سطح سلامت و تندرستی جامعه، ترغیب و تشویق تمام قشرها به فعالیت‌های سازنده و دوری از ناهنجاری‌های اجتماعی، کسب عناوین قهرمانی در میادین بین‌المللی و افزایش غرور ملی و وفاق ملی نهایتا در نشر ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی، نقش تاثیرگذاری را ایفا می‌کند.

وی در این پیام تاکید کرده است: استان مرکزی بعنوان یکی از قطب‌های صنعتی کشور با برخورداری از پشتوانه غنی علمی و فرهنگی و بالاخص با وجود دارا بودن نخبگان و فرهیختگان متعدد می‌تواند از شرایط به وجود آمده در عرصه ورزش در جهت معرفی توانمندی‌ها و استعدادهای خود، از طریق انعکاس مناسب رسانه‌های مختلف داخلی و بین‌المللی بهره لازم را ببرد. برگزاری تور بین‌المللی دوچرخه سواری میلاد دو نور با نام حضرت فاطمه‌الزهراء(س) و همچنین حضرت امام خمینی(ره) به‌عنوان یک رویداد فرهنگی و ورزشی یکی از این عرصه‌ها است که با برنامه‌ریزی اصولی، به‌کارگیری مدیریت علمی و تخصصی و برقراری ارتباطات مناسب داخلی و بین‌المللی می‌توان از آن در جهت توسعه و پیشرفت استان بهره گرفت.

شعبانی‌فرد در ادامه این پیام آورده است: دوازدهمین دوره تور دوچرخه‌سواری بین‌المللی میلاد دو نور در حالی برگزار می‌شود که همواره در طول سال‌های متمادی بعنوان یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی، علاوه بر ارتقاء و پرورش استعدادهای ورزشی استان، زمینه معرفی مفاخر غنی فرهنگی استان را به جهانیان فراهم ساخته است.

در پایان پیام استاندار مرکزی آمده است: اینجانب حضور و مقدم پرخیر و برکت تمامی ورزشکاران، مربیان و مسوولین داخلی و خارجی تیم‌های شرکت‌کننده در دوازدهمین دوره مسابقات تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری میلاد دو نور را گرامی داشته و از اهتمام و جدیت تمامی دست‌اندرکاران و برگزار کنندگان این رویداد مهم ورزشی بالاخص اداره کل تربیت بدنی استان تقدیر و تشکر کرده و موفقیت و سرفرازی همه ورزشکاران عزیز را ار خداوند سبحان مسئلت دارم.

PRESIDENT’S MESSAGE OF I. R. Iran Cycling Federation – 2010 MILAD DE NOUR TOR

The joyful sport of cycling has been always considered as one of the important factors of society happiness &health.  Islamic Republic of Iran (I. R.) Cycling Federation as the principle trustee in this field is inspiring positive effects of cycling to the community and this will not been happened except through close cooperation among all the cycling advocates and also its authorities specially by holding more glorious cycling events.

In this regard I would like to express my hearty wishes in organizing the 12^th international Milad De Nour tour which in turn tries to gather all the sport organizers, executive authorities and managers in a unique community.

I hope through the better holding of this great event, you, the esteemed participants and officials enjoy your taking part in it you trip to our nice country Iran.

Ali ZANGIABADI

President of I. R. Iran Cycling Federation

باسمه تعالی

      ورزش مفرح دوچرخه سواری همواره موجب نشاط جامعه و حفظ سلامت افراد آن بوده است . فدراسیون دوچرخه سواری نیز بعنوان متولی این رشته سعی بر تزریق اثرات مثبت اهمیت به ورزش دوچرخه سواری دارد که این مهم بغیر از همکاری و تعامل کلیه علاقه مندان و مسئولین در راستای برگزاری هرچه باشکوهتر مسابقات مربوطه امکان پذیر نخواهد بود.

در همین راستا مراتب خرسندی و رضایت خود را از برگزاری دوازدهمین دوره تور بین المللی میلاد دو نور که سعی بر گردهم آوردن ورزشکاران ، مربیان و مسئولین ستادی برتر دنیا داشته اعلام نموده و با تشکر از حضور همگان امیدوارم با برگزاری هرچه بهتر مسابقات ، رضایت خاطر شرکت کنندگان را فراهم آوریم .

                                       علی زنگی آبادی

                                      سرپرست فدراسیون دوچرخه سواری

           جمهوری اسلامی ایران                                                     

در سفر سرپرست فدراسیون دوچرخه‌‌سواری به اراک،
ارتقای کمی و کیفی تور میلاد دونور بررسی شد

در سفر سرپرست فدراسیون دوچرخه‌‌سواری به اراک، راهکارهای ارتقای کمی و کیفی تور میلاد دونور و برگزاری هرچه بهتر دوازدهمین دوره این تور بررسی شد.
علی زنگی‌آبادی در این سفر ضمن دیدار با معاون عمرانی و معاون سیاسی امنیتی استاندار مرکزی، توجه به تورهای داخلی را از اولویت‌های فدراسیون دوچرخه‌سواری عنوان کرد.
وی با بیان اینکه تور میلاد دو نور از تورهای با اهمیت بوده است، تصریح کرد: امیدواریم با تعامل هرچه بیشتر مسوولان استان مرکزی با فدراسیون دوچرخه‌سواری، شاهد ارتقای سطح کمی و کیفی این تور در سال جاری باشیم.
زنگی‌آبادی با بیان اینکه تورهای بین‌المللی کشور باید به بهترین شکل و بهتر از دوره‌های قبل برگزار شوند، اظهار کرد: از دوماه قبل رایزنی‌های خود را برای دعوت از تیم‌های خوب خارجی برای حضور در دوازدهمین دوره تور میلاد دو نور آغاز کرده‌ایم و هدف فدراسیون در سال جاری این است که از تیم‌هایی برای حضور در تورهای داخلی دعوت کند که سطحی بالاتر از تیم‌های کشورمان داشته باشند.
مدیرکل تربیت بدنی استان مرکزی در ادامه این نشست بیان کرد: اولویت نخست تربیت بدنی استان در برگزاری دوازدهمین دوره تور بین‌المللی میلاد دو نور، ارتقای سطح کیفی تور با دعوت از تیم‌های خوب خارجی است.
خسرو قمری با تقدیر از حمایت‌های فدراسیون دوچرخه‌سواری افزود: همین که مسوول فدراسیون با سفر به اراک، شخصا پیگیر روند برگزاری تور میلاد دو نور شده است، از ارزش بالایی برای ما برخوردار است.

مدیرکل تربیت بدنی استان مرکزی تصریح کرد: در دیداری که در حضور سرپرست فدراسیون دوچرخه‌سواری با معاونین استاندار داشتیم، قرار شد هزینه‌های اجرایی در داخل استان تامین شود تا شاهد برگزاری هرچه بهتر دوازدهمین دوره تور میلاد دونور در سطح استان باشیم.
گفتنی است، معاونین عمرانی و سیاسی امنیتی استاندار مرکزی هم در دیدار با سرپرست فدراسیون دوچرخه ‌سواری، آمادگی خود را برای ارتقای این رشته در سطح استان و برگزاری هرچه بهتر دوازدهمین دوره تور بین‌المللی میلاد دو نور اعلام کردند و قول مساعد دادند که در بخش هزینه ها در حد لازم کمک نمایند

     دوازدهمین دوره تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری استان مرکزی در حالی  در اراک آغاز می شود که در 1۲ دوره گذشته این مسابقات رکاب‌زنان استان‌های مرکزی و آذربایجان‌شرقی، در صدر پرافتخار‌ترین‌های این پیکارها جای داشته‌اند.

       تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری "میلاد دو نور" که در سال 1378 و به مناسبت ولادت بزرگ بانوی اسلام حضرت زهرا (س) و ولادت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی(ره)در استان مرکزی شکل گرفت، پس از گذشت 10 سال کم‌کم جایگاه واقعی خود را در بین‌ رکاب‌زنان داخلی و خارجی باز کرده و به یکی از مهم‌ترین تورها در سطح خود تبدیل شده است.

بررسی تاریخچه ۱۲ ساله تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری در استان مرکزی؛
رکاب‌زنان مرکزی و آذربایجان‌شرقی در صدر پرافتخار‌ترین‌های تاریخ تور "میلاد دو نور"

   دوازدهمین دوره تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری استان مرکزی در حالی از 16لغایت 20 تیرماه سال جاری در اراک آغاز می شود که در 10 دوره گذشته این مسابقات رکاب‌زنان استان‌های مرکزی و آذربایجان‌شرقی، در صدر پرافتخار‌ترین‌های این پیکارها جای داشته‌اند.

    تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری "میلاد دو نور" که در سال 1378 و به مناسبت ولادت بزرگ بانوی اسلام حضرت زهرا (س) و ولادت بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی(ره)در استان مرکزی شکل گرفت، پس از گذشت 10 سال کم‌کم جایگاه واقعی خود را در بین‌ رکاب‌زنان داخلی و خارجی باز کرده و به یکی از مهم‌ترین تورها در سطح خود تبدیل شده است.

   تاریخچه این مسابقات نشان‌ می‌دهد ورزشکاران استان‌های مرکزی و آذربایجان شرقی بیشترین عناوین قهرمانی را در 10 دوره قبلی از آن خود کرده‌اند؛ در بخش تیمی استان مرکزی 5 بار در سال‌های 78، 79، 81، 82 و 83 و آذربایجان شرقی هم چهار بار در سال‌های 80، 84، 85 و 86 عنوان قهرمانی را کسب کرده است؛ در سال 87 هم تیم نیروی زمینی از استان تهران قهرمان این پیکارها شد.

   در بخش انفرادی این پیکارها هم رقابت نزدیکی بین دو دوچرخه‌سوار برتر قاره‌ آسیا به نام‌های حسین عسگری از استان مرکزی و قادر میزبانی از آذربایجان شرقی وجود دارد؛ عسگری در سال‌های 78، 82 و 83 بر سکوی نخست این پیکارها ایستاده است؛ میزبانی هم در سال‌های 79، 80، 85 و 86 قهرمان این پیکارها شده و عناوین سه قهرمانی دیگر این مسابقات هم به ترتیب به رحیم امامی از مرکزی در سال 81، دیود مکین از جایانت تایوان در سال 84 و احد کاظمی از آذربایجان شرقی در سال 87 رسیده است.

بدین ترتیب امسال تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری "میلاد دو نور" همان‌طور که قمری مدیرکل تربیت بدنی استان مرکزی اعلام کرد، متفاوت‌تر از سال‌های قبل برگزار می شود.

دوازدهمین دوره تور بین المللی دوچرخه سواری میلاد دونور16لغایت 20 تیرماه

دوازدهمین دوره تور بین المللی دوچرخه سواری میلاد دونور از 16لغایت 20 تیرماه سال جاری دراراک با حضور تیم های خارجی و داخلی برگزار می گردد.
به گزارش روابط عمومی فدراسیون دوچرخه سواری:درآستانه برگزاری این تور، مقرراست جلسه ای در مورخ 16/3/89 ساعت 13:30 با حضور آقایان نصرالهی معاونت سیاسی امنیتی استانداری، قمری مدیر کل تربیت بدنی استان، علی زنگی آبادی سرپرست فدراسیون دوچرخه سواری و کمیجانی سرپرست هئیت دوچرخه سواری استان مرکزی، به منظور بررسی ونحوه برگزاری این دوره از رقابتهای تورمیلاد دو نور برگزار می شود که جزئیات آن متعاقبا اعلام خواهد شد.
گفتنی است: با اتمام این جلسه، مسئولان در نشستی با رسانه های گروهی موارد ذکر شده در جلسه را بیان می کنند

Bicycle touring

From Wikipedia, the free encyclopedia

A fully loaded touring bicycle

Bicycle touring is a form of cycling where riders travel long distances, prioritizing pleasure and endurance over utility or speed. Touring can vary from single day 'supported' rides — e.g., rides to benefit charities — where provisions are available to riders at stops along the route, to multi-day trips with solo or group riders carrying all necessary equipment, tool, food, clothing.^[1]

Contents 1 Origins 2 Social significance 3 Development 4 Voyages 5 Types 6 Touring bike 7 See also 8 References 9 External links

Origins

Bicycle touring is an activity as old as the bicycle. The historian James McGurn speaks of bets being taken in London in the 19th century for riders of hobby-horses – machines pushed by the feet rather than pedalled – outspeeding stage coaches. "One practitioner beat a four-horse coach to Brighton by half an hour," he says.^[2] "There are various accounts of 15 to 17-year-olds draisienne-touring around France in the 1820s. On 17 February 1869 John Mayall, Charles Spencer and Rowley Turner rode from Trafalgar Square, London, to Brighton in 15 hours for 53 miles. The Times, which had sent a reporter to follow them in a coach and pair, reported an "Extraordinary Velocipede Feat." Three riders set off from Liverpool to London, a journey of three days and so more akin to modern cycle-touring, in March that same year. A newspaper report said:

Their bicycles caused no little astonishment on the way, and the remarks passed by the natives were almost amusing. At some of the villages the boys clustered round the machines, and, where they could, caught hold of them and ran behind until they were tired out. Many enquiries were made as to the name of 'them queer horses', some called them 'whirligigs', 'menageries' and 'valparaisons'. Between Wolverhampton and Birmingham, attempts were made to upset the riders by throwing stones.^[3]

Enthusiasm extended to other countries. The New York Times spoke of "quantities of velocipedes^[4] flying like shuttles hither and thither". But while British interest had less frenzy than in the USA, it lasted longer.^[2]

Touring the countryside, 1887

The expansion from a machine that had to be pushed, or propelled through pedals on a small front wheel, made longer distances feasible. A rider calling himself "A Light Dragoon" told in 1870 or 1871 of a ride from Lewes to Salisbury, across southern England. The title of his book, Wheels and Woes, suggests a less than event-free ride but McGann says "it seems to have been a delightful adventure, despite bad road surfaces, dust and lack of signposts.

Journeys grew more adventurous. John Foster Fraser and two friends set off round the world on safety bicycles in July 1896. He, Edward Lunn and F. H. Lowe rode 19,237 miles, through 17 countries, in two years and two months.^[5] By 1878, recreational cycling was well enough established in Britain to lead to the formation of the Bicycle Touring Club, later renamed Cyclists' Touring Club.^[6] It is the oldest national tourism organisation in the world. Members, like those of other clubs, often rode in uniform. The CTC appointed an official tailor. The uniform was a dark green Devonshire serge jacket, knickerbockers and a "Stanley helmet with a small peak". The colour changed to grey when green proved impractical because it showed the dirt.^[7] Groups often rode with a bugler at their head to sound changes of direction or to bring the group to a halt. Confusion could be caused when groups met and mistook each other's signals.^[8]

Membership of the CTC inspired the Frenchman Paul de Vivie (b. April 29, 1853) to found what became the Fédération Française de Cyclotourisme, the world's largest cycling association, and to coin the French word cyclo-tourisme. The League of American Wheelmen in the USA was founded in Newport, Rhode Island on May 30, 1880. It shared an interest in leisure cycling with the administration of cycle racing. Membership peaked at 103,000 in 1898.^[9] The national cycle-touring organization in the USA is now the Adventure Cycling Association (ACA). The ACA, then called Bikecentennial, organized a mass ride in 1976 from one side of the USA to the other to mark the nation's 200th anniversary. The Bikecentennial route is still in use as the TransAmerica Trail.

Social significance

H. G. Wells in 1908 at the door of his house at Sandgate

The first cyclists, often aristocratic or otherwise rich, flirted with the bicycle and then abandoned it for the new motor car. It was the lower middle class which most profited from cycling and the liberation that it brought.^[2] The Cyclist of 13 August 1892 said: "The two sections of the community which form the majority of 'wheelmen' are the great clerk class and the great shop assistant class." H. G. Wells described this aspirant class liberated through cycling. Three of his heroes – in History of Mr Polly, Kipps and The Wheels of Chance – buy bicycles. The first two work in drapery shops. The third, Hoopdriver, goes on a cycling holiday. The authors Roderick Watson and Martin Gray say:

Hoopdriver is certainly liberated by his machine. It affords him not only a country holiday, in itself a remarkable event which he enjoys immensely, however ignorant of the countryside he may be, but also a brush with a society girl, riding on pneumatics^[10] and wearing some kind of Rational Dress. The book suggests the new social mobility created by the bike, which breaks the boundaries of Hoopdriver's world both literally and figuratively.^[11]

Hoopdriver sets off in a spirit of freedom, finally away from his job:

Only those who toil six long days out of the seven, and all the year round, save for one brief glorious fortnight or ten days in the summer time, know the exquisite sensations of the First Holiday Morning. All the dreary, uninteresting routine drops from you suddenly, your chains fall about your feet...There were thrushes in the Richmond Road, and a lark on Putney Heath. The freshness of dew was in the air; dew or the relics of an overnight shower glittered on the leaves and grass...He wheeled his machine up Putney Hill, and his heart sang within him.^[12]

Wells puts Hoopdriver in a new brown cycling suit to show the importance of the venture and the freedom on which he is embarking. Hoopdriver finds the bicycle raises his social standing, at least in his imagination, and he calls to himself as he rides that he's "a bloomin' dook^[13]" The New Woman that he pursues wears Rational Dress of a sort that scandalised society but made cycling much easier. The Rational Dress Society was founded in 1881 in London. It said:

The Rational Dress Society protests... against crinolines or crinolettes of any kind as ugly and deforming... [It] requires all to be dressed healthily, comfortably, and beautifully, to seek what conduces to birth, comfort and beauty in our dress as a duty to ourselves and each other.^[14]

Both Hoopdriver and the Young Lady in Grey, as he refers to her, are escaping social restraints through bicycle touring. Hoopdriver falls in love and rescues her from a lover who says marrying him is the only way that she, having left alone for a cycling holiday, can save her reputation. She lowers her social status; he raises his. McGurn says: "The shift in social perspectives, as exemplified by Wells' cyclists, led Galsworthy to claim, at a later date, that the bicycle had "been responsible for more movement in manners and morals than anything since Charles the Second."^[2]

Development

The bicycle gained from the outdoor movement of the 1930s. The Cyclists' Touring Club advertised a week's all-in tour, staying at hotels recommended to it by other cyclists, for £3 10s. The youth hostel movement started in Germany and spread abroad and a cycling holiday staying at hostels in the 1930s could be had for £2. Roderick Watson and Martin Gray estimate that there were ten million bicycles in Britain to one million cars.

A decline set in across Europe, but particularly in Britain, when millions of servicemen returned from World War II having learned to drive. Trips away were now to be taken, for the increasing number who had one, by car. The decline in the United States came even sooner. McGurn says:

The story of inter-war cycling was characterised by lack of interest and a steady decline... Cycling had lost out to the automobile, and to some extent to the new electric transport systems. In the 1930s cumbersome, fat-tyred 'balloon bombers', bulbously streamlined in imitation of motorcycles or aeroplanes, appealed to American children: the only mass market still open to cycle manufacturers. Wartime austerity gave cycling a short reprieve in the industrial world. The post-war peace was to lay the bicycle low.^[2]

Then came the US bicycle boom, that caught a back-to-nature trend of which the hippie movement had been a precursor. The author Charles Reich identified what he called a "consciousness" working against corporate consumer-culture in the USA. He said in The Greening of America in 1970: "When man allows machines and the machine-state to master his consciousness, he imperils not only his inner being but also the world he inhabits and upon which he depends." Such was the change that happened that 4,000 cyclists joined a ride from the Pacific to the Atlantic in 1976 to celebrate the nation's bicentennial. Its founder, Greg Siple, said:

My original thought was to send out ads and flyers saying, 'Show up at Golden Gate Park in San Francisco at 9 o'clock on June 1 with your bicycle.' And then we were going to bicycle across the country. I pictured thousands of people, a sea of people with their bikes and packs all ready to go, and there would be old men and people with balloon-tire bikes and Frenchmen who flew over just for this. Nobody would shoot a gun off or anything. At 9 o'clock everybody would just start moving. It would be like this crowd of locusts crossing America^[15]

The ride, called Bikecentennial, ran from Oregon to Williamsburg, Virginia, site of the first British settlements. It defined a new start for cycle-touring in the United States and led to the creation of the Adventure Cycling Association. The ACA has gone on to create mapped routes across America and into Canada, many of them rides taking three months to complete on a loaded bicycle.

Voyages

Bicycle touring can be of any distance and time. The French tourist Jacques Sirat speaks in lectures of how he felt proud riding round the world for five years – until he met an Australian who had been on the road for 27 years.^[16] The German rider, Walter Stolle, lost his home and living in the Sudetenland in the aftermath of World War II, settled in Britain and set off from Essex on 25 January 1959, to cycle round the world. He rode through 159 countries in 18 years, denied only those with sealed borders.^[17] He paid his way by giving slide shows in seven languages. He gave 2,500 at US$100 each. In 1974, he rode through Nigeria, Dahomey, Upper Volta, Ghana, Leone, Ivory Coast, Liberia and Guinea.^[18] He was robbed 231 times, wore out six bicycles and had five more stolen.^[19]

Heinz Stücke in Paris, 1999

Another German set off three years after Stolle and is still riding. Heinz Stücke left his job as a die-maker in North Rhine-Westphalia in 1962 when he was 22. He has never been home since. By 2006 he had cycled more than 539,000 km (335,000 miles) and visited 192 countries. He pays his way by selling photographs to magazines. Outside the West, Gua Dahao left China in May 1999 to ride across Siberia, the Middle East, Turkey, western Europe, Scandinavia, then another 100,000 km across Africa, Latin America and Australia.^[20]

Journeys can equally be shorter and more anonymous. Cyclo-Camping International^[21] makes a point of including shorter tours with children in its annual presentation in Paris. But children have been the stimulus for longer journeys. Among tours featured by Cyclo-Camping International has been one by Brigitte and Nicolas Mercat and their three children, five, seven and nine when they left France in July 2002. They rode through Peru, Bolivia, Argentina, Chile, New Zealand, New Caledonia and Indonesia. They taught their children from school books as they rode and returned to Chambéry to find that not only were they ahead of their classmates but they had learned several languages on the way.^[22]

Types

Distances vary considerably. Depending on fitness, speed and the number of stops, the rider usually covers between 50–150 kilometres (30–90 mi) per day. A short tour over a few days may cover as little as 200 kilometres (120 mi) and a long tour may go right across a country or around the world.

A group of self-supported bicycle tourists crossing Ohio.

There are many different types of bicycle touring:

Lightweight touring

Informally called credit-card touring, a rider carries a minimum of equipment and a lot of money. Overnight accommodation is in youth hostels, hotels, pensions or B&Bs. Food is bought at cafes, restaurants or markets.

Fully-loaded touring

Also known as self-supported touring, cyclists carry everything they need, including food, cooking equipment, and a tent for camping. Some cyclists minimize their load, carrying only basic supplies, food, and a Bivouac sack or lightweight tent.

Expedition touring

Cyclists travel extensively, often through developing nations or remote areas. The bicycle is loaded with food, spares, tools, and camping equipment so that the traveller is largely self-supporting.

Mixed Terrain Cycle-Touring

Also called rough riding, cyclists travel over a variety of surfaces and topography on a single route, with a single bicycle. Focusing on freedom of travel and efficiency over varied surfaces, cyclists often adopt an ultralight camping approach and carry their own minimal gear.

Supported touring

Cyclists are supported by a motor vehicle, which carries most equipment. This can be organized independently by groups of cyclists or commercial holiday companies. These companies sell places on guided tours, including booked lodging, luggage transfers, route planning and often meals and rental bikes.

Day touring

These rides vary highly in their size of the group (from solo cyclists, group rides, to large organized rides with hundreds to thousands of riders), in their length (from a few miles to Century rides of 100 miles — or longer), in their purpose (from riding for pleasure to raising money for a charitable organization) and in their methods of support (from self-supported day rides, to organized rides where cyclists pay for support or accommodations provided by event organizers — including rest and refreshment stops, marshalling to aid safety, and SAG service.

Touring bike

Main article: Touring bicycle

Cycle touring beyond the range of a day trip may need a bike capable of carrying heavy loads. Although many different bicycles can be used, most cycle tourists prefer a touring bike built for the loads and which can be ridden more comfortably over long distances. A typical bicycle would have a longer wheelbase for stability and heel clearance, frame fittings for front and rear pannier racks, additional water bottle mounts, frame fittings for front and rear mudguards/fenders, a broader range of gearing to cope with the increased weight, and touring tires which are wider and more puncture-resistant.

Fully-loaded touring recumbent

Single-wheel trailer

"Ultralight tourers" choose traditional road bicycles or "Audax bicycles" for speed and simplicity. However, these bikes are harder to ride on unmade roads, which in extreme cases can mean riding on busy roads. For some, the advantages of a recumbent bicycle are particularly relevant to touring. Other tourists find more comfort and better views riding in the upright position.

Another option is to pull a bicycle trailer. This removes most of the requirements for a touring bike.

Finally, for a "supported" rider, almost any type of bicycle may be suitable.

See also

• Audax (cycling)
• Bicycle safety
• Challenge riding
• Cycleway
• Cyclists' Touring Club
• League of American Bicyclists
• Utility cycling
• Bicycle Ride Across Georgia
• Mixed Terrain Cycle-Touring

References

1. ^ www.ffct.org/
2. ^ ^{a b c d e} McGurn, James (1987), On Your Bicycle, John Murray, UK
3. ^ Times, London, 31 March 1869
4. ^ In the USA the word included what elsewhere were called hobby-horses
5. ^ Fraser, John (abridged 1982), Around The World on a Wheel, Chatto and Windus (UK)
6. ^ www.ctc.org.uk/DesktopDefault.aspx?TabID=3327
7. ^ Cycling On, Ray Hallett, Dinosaur Publications 1978
8. ^ John Pinkerton, int. Wheels of Fortune, BBC Radio 4, 1988
9. ^ Stanford Braff, Carolyn (Nov-Dec 2007), "The Perfect Time to Ride: A History of the League of American Wheelmen", American Bicyclist Nov-Dec 2007: 18–23, ISSN 0747-0371, http://www.bikeleague.org/members/pdfs/american_bicyclist_nov-dec_07.pdf 
10. ^ Inflatable tyres, many bicycles then still having solid tyres
11. ^ Watson, Roderick and Gray, Martin (1978) The Penguin Book of the Bicycle, Penguin, UK
12. ^ Wells, H. G., Wheels of Chance; a Bicycling Idyll
13. ^ London pronunciation of "duke"
14. ^ www.glily.com/preraphs.htm
15. ^ www.adventurecycling.org/whoweare/history.cfm
16. ^ Sirat, Jacques (2005), Cyclo-nomade, Éditions du Touergue, France
17. ^ Stolle, Walter (1978), The World Beneath My Bicycle Wheels, Pelham, London
18. ^ Woodland, Les (1976), Cycle Racing and Touring, Pelham, UK
19. ^ People, USA, 17 January 1977
20. ^ Meyer, Éric (2005), L'Empire en Danseuse, Rocher, France
21. ^ www.cci.asso.fr/
22. ^ http://bnmercat.free.fr/

تاریخچه دوچرخه ‌سواری


دوچرخه وسیله نقلیه‌ای است سبک و دارای دو چرخ که به کمک پا زدن حرکت می‌کند. تاریخچه دوچرخه‌سواری به عنوان یک ورزش با تاریخچه خود دوچرخه، ارتباط کامل دارد.
اولین فرد در تاریخ که سوار بر دوچرخه شد، یک فرانسوی به نام سیوراک (sivrac) بود. سیوراک، در سال 1690 میلادی دوچرخه‌ای چوبی ساخت که شاخه‌هایی عمودی بر روی چرخهای آن قرار داشت و هر دو چرخ به وسیله یک چوب افق به هم متصل می‌شد. این دستگاه، پنجه رکاب نداشت و حرکت آن به کمک فشار دادن پاها بر روی زمین صورت می‌گرفت. اهالی پاریس، دوچرخه سیوراک را اسب چوبی عنوان داده بودند.
اسب چوبی گرچه تعجب مردم پاریس را برانگیخته بود، چندان مورد استقبال قرار نگرفت و فقط فروشندگان دوره‌گرد بودند که برای حمل بار از آن استفاده می‌کردند.
در سال 1817، در شهر کارلسروهه آلمان شخصی به نام بارون فون دریاس دوچرخه پایی کاملتری ساخت و یک زین کوچک هم بر روی آن قرار داد. دوچرخه‌های فون دریاس به زودی در چند پایتخت اروپایی به مردم معرفی شد و شخصی به نام دنیس جانسون یکی از آنها را با خود به انگلستان برد تا از روی آن بسازد و بفروشد.
دنیس جانسون کلاسهایی برای آموزش فن دوچرخه‌سواری ترتیب داد و با این کار مشتاقان بسیاری برای کالای خود به وجود آورد. به این ترتیب، کار و بار دنیس جانسون به قدری گرفت که دوچرخه‌سواری تبدیل به یکی از تفریحات محبوب و متداول روز شد.
در سال 1818، شخصی به نام بارون ساوربرن در فرانسه دوچرخه‌ای ساخت که دارای چرخ بسیار بزرگی در جلو و چرخ کوچکی در عقب بود. به چرخ جلو این دوچرخه عجیب، طنابی دایره‌وار (به صورت حلقه) بسته می‌شد که راننده باید آن را با دست می‌کشید تا چرخ جلو به حرکت درآید و دستگاه را به جلو ببرد. چنین کاری فقط از عهده بندبازها و دوچرخه‌ سوارهای بسیار ماهر بر می‌آمد. از روی این دستگاه عده زیادی افتادند و مجروح و مصدوم شدند.
در سال 1834، آهنگری اسکاتلندی به نام مک میلان برای دوچرخه پنجه رکاب اختراع کرد تا دیگر احتیاجی به فشار پا بر روی زمین نباشد. مک میلان دوچرخه خود را به تدریج و طی پنج سال چنان کامل کرد که می‌ توانست تا 22 کیلومتر در ساعت سرعت بگیرد. خود مک میلان نمایشهایی هم برپا می‌کرد تا به مردم ثابت کند که وسیله نقلیه او چه اندازه مطمئن و بی‌خطر است. دوچرخه مک میلان اکنون در موزه لندن نگهداری می‌شود.
در سال 1860 در فرانسه، کارخانه‌داری به نام میشو به دوچرخه علاقمند شد و تصمیم گرفت تغییراتی در آن به وجود بیاورد. برای این کار،‌میشو مهندس جوان و مبتکری به نام پی‌یر لالمنت را به استخدام کارخانه خود درآورد.
لالمنت، قسمتهایی از دوچرخه را که قبلاً از جنس چوب بود، با لوله‌های آهنی ساخت و سپس سطح خارجی چرخهای چوبی را با نوارهای لاستیکی پوشانید. در سال 1962 لالمنت دوچرخه‌ای ساخت که دارای رکاب بر روی چرخ جلو بود. وقتی لالمنت به آمریکا مهاجرت کرد، دوچرخه ابداعی خود را هم در آنجا ساخت و به بازار فرستاد. دوچرخه‌های لالمنت در ایالات متحده به بون شیکر معروف شدند.
در سال 1871 در انگلستان دوچرخه‌ای به بازار آمد که کم و بیش شبیه بون‌شیکر بود. این دوچرخه را شخصی به نام جیمز استانلی چنان ساخته بود که چرخی بزرگ در جلو و چرخی کوچک در عقب داشت و با یک پدال که در مرکز چرخ جلو کار گذاشته شده بود، حرکت می‌کرد.
در سال 1873 مهندسی به نام هاردی لاوسون برای نخستین بار زنجیر چرخ را به دوچرخه افزود. این زنجیر به چرخ عقب وصل می‌شد و با گردش آن توسط فشار پا،‌ دوچرخه به حرکت در می‌آمد. با این همه، چون تایر دوچرخه سنگین بود و از لاستیک توپر ساخته می‌شد،‌سرعت دوچرخه چندان زیاد نبود. اما، در سال 1879 در مرکز چرخها بلبرینگ قرار گرفت و این ابداع که توسط شخصی به نام توماس صورت پذیرفته بود، بر سرعت دوچرخه بسیار افزود. در سال 1881 یک شرکت سازنده چرخ خیاطی دوچرخه‌هایی تولید کرد که هر دو چرخ جلو و عقب آن به یک اندازه بود. در سال 1889 میلادی دانلپ از تایرهای هوادار برای دوچرخه استفاده کرد. نخستین تایری که دانلپ ساخت، اکنون در موزه «ادینبورد» در انگلستان نگهداری می‌شود. این تایر پیش از آنکه باز نشسته شود، حدود پنج هزار کیلومتر کار کرده بود. در اواخر سال 1888، گروهبان بلفست برای کمپانی دانلپ لاستیک تویی و رویی دوچرخه را ساخت و از آن تاریخ تاکنون دوچرخه را به صورتی که امروز معمول است می‌سازند. در سال 1896 با شروع نخستین دوره بازیهای المپیک نوین، مسابقات دوچرخه‌سواری به عنوان یک رشته ورزشی مستقل و پرطرفدار در برنامه بازیها گنجانده شد.
نخستین مسابقه دوچرخه‌سواری در سال 1868 در محلی به نام هندون در انگلستان انجام شد. در همین سال یک کارخانه سازنده دوچرخه در فرانسه، مسابقه‌ای نمایشی به مسافت 1200 کیلومتر (دور فرانسه) ترتیب داد تا برای محصولات خود تبلیغ کند.
در سال 1869 نخستین مسابقه بین‌المللی دوچرخه‌سواری در جاده بین دو شهر پاریس و روان برگزار شد. نقطه شروع این مسابقه طاق نصرت در پاریس بود و از میان 323 شرکت کننده در این مسابقه تاریخی، یک انگلیسی به نام جیمز مور به مقام نخست رسید.
در سال 1876، شخصی به نام اف.ال.دادز در دانشگاه کمبریج لندن توانست 25 کیلومتر را در زمانی کمتر از یک ساعت رکاب بزند و نخستین رکورددار سرعت در تاریخ دوچرخه‌سواری باشد.
در این سالها، دوچرخه‌سواری به صورت یک تفریح همگانی در ایالات متحده درآمده بود و این ورزش و سرگرمی جدید به قدری مورد استقبال مردم قرار گرفته بود که روزهای تعطیل و یکشنبه‌ها به جای حضور در مراسم دعا و نیایش کلیسا، پیر و جوان سوار بر دوچرخه رهسپار خارج از شهر می‌شدند. نوشته‌اند که کشیش یک کلیسا برای مقابله با این وضع، سوار بر کالسکه به میان جمع دوچرخه‌سواران می‌رفت و خطاب به آنها با اعتراض می‌گفت: ای غفلت‌زدگان! روی زین دوچرخه نشستن و رکاب زدن، شیوه‌ای درست برای رسیدن به خدا نیست!
در سال 1883، یک آمریکایی به نام کورتیس، نخستین رکورد دوچرخه‌سواری استقامت را برپا داشت. او به مدت یک شبانه‌روز کامل رکاب زد و در این مدت مسافتی معادل 320 کیلومتر را پیمود. در همان سال، یک آمریکایی دیگر به نام توماس استیون تصمیم گرفت با دوچرخه خود دنیا را دور بزند. این دوچرخه‌سوار پس از دو سال به وطن خود بازگشت و ادعا کرد که هرجا بر روی کره زمین جاده‌ای بوده، آن را پیموده است.
در سال 1878، اولین اتحادیه ملی دوچرخه‌سواران در انگلستان تأسیس شد و این اتحادیه، مقررات خاصی برای مسابقات دوچرخه‌سواری در جاده و پیست برقرار کرد.
در سال 1891، دوچرخه‌ سواری به نام پاگربیل موفق شد 142 ساعت (حدود 6 شبانه‌روز) پیوسته رکاب بزند. این رکوردگیری در مکانی که امروزه مجموعه بسیار بزرگ مدیسون اسکوئرگاردن نیویورک برپا شده است، صورت گرفت.
در سال 1895، لوتر.اچ.پورتر کتابی منتشر کرد با عنوان «دوچرخه‌سواری برای تندرستی و تفریح». پورتر در کتاب خود خاصیت دوچرخه‌سواری را در کم کردن وزن، افزایش قدرت بدن و بهبود تنفس شرح داده بود.
پایه‌ های فدراسیون بین‌ المللی دوچرخه‌ سواری، در سال 1900 با تأسیس اتحادیه بین‌ المللی دوچرخه‌ سواری، ریخته شد. مرکز این اتحادیه در شهر پاریس بود. در حال حاضر فدراسیون بین‌المللی دوچرخه‌سواری که آن را به اختصار فیاک می‌نامند و از طرف کمیته بین‌المللی المپیک نیز به رسمیت شناخته شده است، به کار توسعه، هدایت و ایجاد مقررات جدید می‌پردازد.
فیاک عضو اصلی اتحادیه بین‌المللی دوچرخه‌سواری نیز هست. مقر فیاک در شهر رم قرار دارد. مشهورترین مسابقات دوچرخه‌سواری جاده در دنیا، تور دوفرانس است که مسافتی بالغ بر 3500 کیلومتر را در بر می‌گیرد. تور دوفرانس در سال 1903 به ابتکار هانری دگرانژ سردبیر مجله آتو در فرانسه پا گرفت و از آن تاریخ به بعد همه ساله به طور منظم و با شرکت بهترین دوچرخه‌سواران جهان برگزار می‌شود.

تاریخچه دوچرخه

      دوچرخه وسيله است مكانيكي كه با استفاده از قدرت  حركتي پاها به هر شكلي قادر به حركت است . اين وسيله در ابتدايي ترين شكل در 2300 سال قبل از ميلاد مسيح در كشورهايي همچون چين ، مصر و هند ديده و بر روي ديواره غارها نيز اشكالي از آن موجود است .

      لفظ دوچرخه از كلمه يوناني به نام KYKLOS گرفته شده و بعدها اين ريشه يوناني در زبان لاتين به كلمه BICYCLE  تبديل گرديد ، كلمه پيشوند BI  به مفهوم عدد دو و كلمه پسوند CYCLE  به معني دايره و به عباراتي طوقه است . به هر صورت اولين دوچرخه شناخته شده رسمي در تاريخ اين وسيله ((سله ريفر)) نام دارد كه از دو طوقه چوبي تشكيل شده و با استفاده از پاها در حالتي شبيه به راه رفتن اين وسيله را به طرف جلو و عقب هدايت مي كرده اند . رسما در سال 1690 (سيوارك) فرانسوي لقب اسب چوبي به اين وسيله بدون چرخ را داد و تا سال 1790 وسيله مذكور چوبي را به اشكال مختلفي همچون مار ، اسب ، و ... مي ساختند كه وسيله اي بود مورد توجه كودكان و به عنوان ابزاري براي بازي مورد استفاده آنان قرار مي گرفت . اسبهاي چوبي در فرانسه تكامل بيشتري يافتند ، به نحوي كه با پا به زمين زدن و حالت مشابه راه رفتن سرعت حركتي اين وسيله در سطوح افقي و سراشيبي تا 5 كيلومتر در ساعت ثبت (سله ريفر) شده است . اين تكه چوب افقي در اشكال نختلف در آن زمان مورد توجه اهالي پاريس واقع نگرديد و استقبال شايسته اي از اين وسيله براي براي سنين بزرگسال در فرانسه ذكر نشده است .

تاريخچه تكاملي و تكميل دوچرخه را بر اساس تغيير اين وسيله در زير مشاهده مي فرمائيد:

1816: در اين سال فردي آلماني به نام «وندريز» فرمان را به «سله ريفر» اضافه نمود ولي كماكان با استفاده از حركت پاها بر روي زمين ، حركت آن امكان پذير بوده است ( سرعت به 15 كيلومتر رسيد).

1817: در اين سال دوچرخه كامل تري توسط «براون فون درياس» از شهر كالسروهه ساخته شد، كه داراي يك زين كوچك بود.«دنيس جانسون» يكي از دوچرخه هاي فون درياس را باخود به كشور انگلستان برد تا نمونه هايي از روي آن ساخته و يا آن را تكميل تر نمايد. در اين شرايط و در كنار اين هدف ، او اقدام به برگزاري كلاس هاي آموزشي براي استفاده از اين وسيله نمود و مشتاقان زيادي براي فراگيري اين فن به او مراجعه كردند . كم كم در كشور انگلستان دوچرخه و دوچرخه سواري بعنوان يك سرگرمي محبوب و متداول و جذاب رواج يافت .

1818: يك فرانسوي به نام «بارون ساوربرن» دوچرخه ديگري را طراحي كرده و ساخت . چرخ جلويي اين دوچرخه ، بسيار بزرگ و چرخ عقبي آن كوچك بود و در اين شرايط به چرخ جلويي و بزرگ يك طناب حلقوي به صورت دايره واربسته شده بود كه باكشيدن آن با دست چرخ جلو به حركت در مي آمد و وسيله حركت مي كرد . اين نوآوري ، وسيله مذكور را براي دوچرخه سواران به صورت يك مهارت در آورد به نحوي كه بند بازان در سيرك از اين وسيله بعنوان ابزاري تفريحي و سرگرم كننده براي مردم استفاده نمودند .

1821: «لوييس گوهبر» دوچرخه ديگري را مشابه با دوچرخه ساوربرن ساخت اما به جاي طناب از وسيله اي مشابه با زنجير دوچرخه هاي امروزي استفاده نمود و اين كار موجب شد تا حركت دوچرخه تسهيل گردد.

1834: يك آهنگر اسكاتلندي به نام «مك ميلان» به دوچرخه هاي موجود پنجه ركاب ابتدايي را اضافه كرد تا ديگر احتياجي به فشار پا بر روي زمين نباشد . او در طي 5 سال ، كار جدي بر روي اين وسيله در اشكال ويژه اي همانند كالسكه براي استفاده در مزارع و به جاي اسب انجام داد.

دوچرخه مك ميلان امروزه در موزه شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد.

1839: اسكاتلندي ديگري به نام «كيرك پاتريك»  دوچرخه ركابدار را به شكل كامل تري تهيه و در دسترس مردم قرار داد .

1860: كارخانه دار فرانسوي به نام «پيرميشو» مهندس جواني را به نام «پيرلالمنت» براي تغيير در ساختار دوچرخه استخدام نمود. او قسمت هايي از دوچرخه را كه از چوب ساخته شده بود با لوله هاي آهني تعويض كرده و بخش خارجي چرخ هاي چوبي را با نوارهاي لاستيكي ضخيم پوشانيد .

1861: دوچرخه ساخته شده پيرميشو به نام «ولوسپيديا ولوسي پتل» معروف گرديد. هر چند اين وسيله قديمي نسبت به دوچرخه هاي امروزي وسيله راحتي نبود اما اولين دوچرخه ترمز دار در دوران خود محسوب مي شد ولي از زنجير و دنده در دوچرخه هاي آن زمان گزارشي ثبت نگرديده است .

1862: دوچرخه ولوسي پتل ساخت پيرميشو و پيرلالمنت مورد توجه آمريكائيان واقع شد ، لذا نمونه انتقال يافته به آمريكا را
«بون شيكر» نامگذاري كردند . ركاب اين دوچرخه بر روي چرخ جلويي كه بزرگ بود استقرار يافته و عامل حركت محسوب مي شد.

1867: در اين سال هنوز طوقه جلو بزرگ تر از طوقه عقب بود و پدال و ركاب به صورت ثابت در چرخ جلو تعبيه شده بودند. طوقه هاي چوبي را در اين زمان با طوقه هاي آهني تعويض كردند لذا وزن دوچرخه ، در حدود 50 كيلوگرم گرديد. نام اين دوچرخه جديد «پني فارتنيك» لقب يافت .

1869: در اين سال اولين مسابقه رسمي در تاريخ دوچرخه سواري و به مسافت 34 كيلومتر از شهر پاريس تا وروان با 333 شركت كننده تدارك ديده شد . شركت كنندگان برتر قادر شدند با دوچرخه هاي جديد ، مسافت مذكور را 3 ساعت و 9 دقيقه طي كنند . اما قبل از آن مسابقه ديگري در انگلستان به نام «هندون» درسال 1868 نيز ثبت شده است .

1870 : هنوز تغيير چشمگيري در تكامل دوچرخه روي نداده است. چرخ جلو بزرگ و چرخ عقب هنوز خيلي كوچك مي باشد و براي تسهيل استفاده كنندگان از اين وسيله پله كوچكي را درست در بالاي چرخ عقب تا زين طراحي نموده اند . بهترين زمان ثبت شده در اين سال 30 كيلومتر در ساعت اعلام و ثبت شده است .

1871: يك انگليسي به نام «جيمز استانلي» دوچرخه اي شبيه به «بون شيكر» ساخت كه داراي يك پدال در چرخ بزرگ جلو بود ولي كماكان هنوز چرخ عقب اين وسيله كوچك است.

1873: «هاري لاوسون» بر اساس الهام از نقاشي هاي «لئوناردو داوينچي» چيزي شبيه به زنجير را براي دوچرخه طراحي نمود و براي اولين بار نخستين دوچرخه زنجيردار به بازار آمد. زنجير اين چرخ به طوقه عقب وصل مي شد و با گردش آن توسط فشار پا ، دوچرخه را به حركت در مي آورد اما هنوز لاستيك هاي آن توپر بودند. اين دوچرخه هم اكنون در موزه ميلان ايتاليا موجود است.

1876: «اف .ال.دادز» از دانشگاه كمبريج لندن، دوچرخه ديگري را ساخت كه سرعت متوسط 25 كيلومتر در ساعت را به نام خود ثبت داشته است و در اين زمان ركورد رسمي دوچرخه سواري از اين وسيله گرفته شد.

1879: ابداع ديگري توسط «باب توماس» در جهت افزايش سرعت دوچرخه انجام گرديد. او در مركز چرخ ها وسيله اي مشابه با بلبرينگ هاي امروزي قرار داد تا دوچرخه او ، از سرعت بالاتري برخوردار گردد.

1881: در دهه 1880 دوچرخه هاي زنجيردار با اتصال به مركز چرخ عقب و با بلبرينگ به بازار آمد، توليد اينگونه دوچرخه ها، در سال 1881 توسط يك كارخانه چرخ خياطي به صورت سريال انجام گرديد. اين كارخانه چرخ خياطي چرخ عقب و چرخ جلو را به يك اندازه طراحي كرد و انقلابي را در اين وسيله ايجاد نمود.

1885: رسماً توليد دوچرخه در كشورهاي مختلف آغاز گرديد و «پني فارتينگ» 50 كيلوگرمي با كاهش وزني در حدود 10 كيلوگرم هنوز هم مورد توجه همگان قرار داشت . سرعت اين دوچرخه به صورت متوسط 19 كيلومتر در ساعت ثبت شده است . همچنين در سال 1885 اولين مسابقه قهرماني در ايتاليا به مسافت 160 كيلومتر در شهر ميلان برگزار گرديد.

1888: شركت « دانلوپ» لاستيك هاي هوادار را به بازار عرضه نمود كه عمر آن در حدود 5000 كيلومتر اعلام گرديد. در پايان همين سال نيز يك گروهبان به نام «بلفاست» براي كمپاني دانلوپ ، لاستيك هاي تويي و رويي را همانند لاستيك هاي امروزي ساخت . نمونه هاي لاستيك اوليه شركت دانلوپ هنوز هم در موزه «ادينبور» در شهر لندن در معرض ديد همگان قرار دارد.

1892: رسماً خودرو و زنجير فرمان مشخص ، زين مناسب و طوقه به دوچرخه اضافه گرديد اما هنوز هم كماكان قطر طوقه جلويي كمي بزرگ تر از قطر طوقه عقب بوده است . در سال 1892IOC در شهر لندن و با عضويت چندين كشور اروپائي و آمريكايي ايجاد و اولين تشكل هاي دوچرخه سواري شكل گرفت .

1895: بر اساس ارزيابي هاي انجام شده در اين سال از هر 27 نفر آمريكايي يك نفر داراي دوچرخه بوده و قيمت اين وسيله در يك قرن پيش با قيمت خريد يك اسب خوب برابري مي كرده است. درسال 1896 با شروع اولين دوره  بازي هاي ورزشي المپيك ، رشته دوچرخه سواري نيز به عنوان يكي از رشته هاي ورزشي مستقل و پرطرفدار آن روز ، به جمع رشته هاي ورزشي افزوده و به شكل رقابتي اجرا گرديد.

اولين مسابقه جهاني

1901: در 16 ماه مه سال 1901 با حضور 20 هزار تماشاگر مسابقات دوچرخه سواري جهان برگزار و «ژالكن» از فرانسه مقام اول و «ميجر تيلور» سياه پوست مقام دوم  را كسب نمود.

1904: دومين دوره مسابقات دوچرخه سواري جهاني در اين سال برگزار و 60 دوچرخه سوار د رچند مرحله به مسافت 3890 كيلومتر به رقابت پرداختند در اين مسابقه كه به دليل درگيري دوچرخه سواران با هم تيراندازي هوايي توسط پليس انجام شد « موريس گارن » مقام اول را كسب كرد .

اولين مسابقه تور دور فرانسه

1903: اولين دوره مسابقات دوچرخه سواري دور فرانسه به پيشنهاد روزنامه «اتوپاريس» به مسافت طولاني و در چند مرحله شكل گرفت ، كليه دوچرخه سواران زبده از نقاط مختلف جهان در آن شركت كردند . اين مسابقه در چند مرحله با 60 دوچرخه سوار آغاز و در پايان21 دوچرخه سوار به خط پايان رسيدند و «موريس گارن» مسافت 2428 كيلومتر را در 94 ساعت و 33 دقيقه به اتمام رسانيد .

از سال 1904 به بعد هر ساله مسابقه تور دور فرانسه با مسافت بيشتر و كيفيت بالاتر در زمان معين انجام گرديد.

براي مثال در سال 1903 (اولين دوره ) مسافت مسابقه 2428 كيلومتر و از آن سال به بعد روند روبه افزايش مسافت مسابقه ادامه داشت تا اين كه در سال 1926 مسافت تور دور فرانسه به 5745 كيلومتر رسيد و از آن سال به بعد سعي شد مسافت مسابقه بين 4000 تا 4800 كيلومتر حفظ شود تا اين كه در سال 1979 مسافت مسابقه به كمتر از 4000 كيلومتر و در سال 2003 اين مسافت به 3370 كيلومتر تقليل يافت . لازم به ذكر است اين مسابقه به استثناي سال هاي 1918-1915 و همچنين 1946-1940 در بقيه سالها انجام و در سال 2003 با قهرماني « لانس آرمسترانگ » پايان پذيرفت .

تاكنون 5 نفر به اسامي : ژاك آنكيتل ، هينالت ، ايدوران ، ادي مركس و لانس آرمسترانگ توانسته اند 5 بار قهرمان تور مذكور شوند.

1905: سومين دوره مسابقات تور دورفرانس با حضور 60 دوچرخه سوار با اضافه كردن مسير كوهستاني آلپ به مسابقات در سال 1905 برگزار گرديد كه در پايان حدود24 دوچرخه سوار به خط پايان رسيدند . «لويي تروسيله» معروف به «تروترو» در اين مسابقات به مقام اول رسيد.

1906:چهارمين دوره مسابقات تور فرانسه به مسافت 4450 كيلومتر برگزار و «رندپوتير» مقام اول را كسب نمود.

رشته های مسابقات دوچرخه سواری

 الف: پيست :

b      200 متر Sprint

b      المپيك اسپرينت در پيست

b      يك كيلومتر انفرادي

b      چهار كيلومتر تعقيبي

b      چهار كيلومتر تعقيبي تيمي

b      اسكراش

b      دورامتيازي

b      حذفي

b      مديسيون

b      كايرين

ب : جاده

b      100 كيلومتر تايم تريل تيمي

b      استقامت جاده

b      40-20 كيلومتر تايم تريل انفرادي

  رشته های کوهستان

      1-      دان هيل  

      2- کراس کانتری X.C